พฤศจิกายน 29, 2010

พี่โดมเล่าเรื่องแทนผมครับ

ติดตาม @Domepakornlam ผ่านทาง youtube มาเนิ่นนาน ( Domepakornlamonline )

 

 

คลิปที่พี่โดมอัพโหลดวันนี้ รู้สึกเป็นเรื่องที่ผมเก็บไว้นานและพยายามบอกกับตัวเองมาตลอดในเรื่องของโอกาส
ในชีวิตผมผ่านโอกาสต่างๆนานามากมาย บางเรื่องเปลี่ยนชีวิตเราเล็กน้อย บางเรื่องก็เปลี่ยนชีวิตเรามากมาย

 

แต่จะมีซักกี่คนครับ ที่เห็นโอกาสแล้วคว้ามันเอาไว้อยู่ในมือแล้วได้ลงมือทำจริง
อย่างน้อย โอกาสที่มีอยู่ในตอนนี้คือโอกาสที่ผมได้เกิดเป็นคน เป็นผู้ชาย และอวัยวะครบ 32 ครับ

 

ผมชอบที่พี่โดมบอกว่า

โอกาสที่ดีมันสัญมากๆครับ มันเปลี่ยนชีวิต มันเปลี่ยนวิกฤต
ผมเชื่อว่าในชีวิตคนนึง โอกาสที่ดีมันมีไม่กี่ครั้งหรอกครับ บางครั้งอาจจะมีแค่ครั้งเดียว
ใครโชคดีอาจจะมีซัก 2 ครั้ง อย่าปล่อยให้โอกาสลอยนวลครับ คว้ามันไว้และตั้งใจทำให้มันดีที่สุด
เพราะผมก็ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ เดือนนี้ ปีหน้า โอกาสมันอาจจะไม่ได้เป็นของผมก็ได้

ฟังแล้ว รู้สึกขนลุกมาก ;)
ผมจะกำโอกาสที่ได้มาจากค่าย #iywc8 ให้ดีที่สุดครับ
เพราะผมก็ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ เดือนหน้า หรือปีหน้า โอกาสมันอาจจะไม่ใช่ของผมก็ได้

สำหรับคืนนี้ ผมอยากบอกทุกคนว่า “กูขอตัวไปทำการบ้านก่อนครับ ฝันดีครับ” 55

ผมขอทำโอกาสครั้งนี้ด้วยความตั้งใจที่สุด ;)

 

 

ผมโดนหมอฟันเหวี่ยง

มีนาคม 20, 2010

Werking HBDLIST

ตื่นเช้ามาก็ต้องเปิดคอม เช็คงาน 60 Earth hour รีบปริ้น รีบอาบน้ำ แล้วรีบเอาไปให้เซิน
เพื่อที่จำนำเสนอต่อผู้ปกครองเครือข่าย ว่าจะมีการจัดการรณรงค์ในคืน ราตรีปทุมคงคา
ต้องขอบคุณน้องๆที่ทำให้โปรเจ็คของพวกเราผ่านไปได้ เพราะว่าต้องอู้ไปทำงานหาเงินครับ

วันนี้ทำให้ได้เข้าใจโลกมากขึ้น ว่าการทำงานพาร์ทไทม์มันทำให้เราได้ประสบการณ์ก็จริง
แต่หากอยู่ไม่ถูกที่ ถูกทาง จากที่จะได้ประสบการณ์ราคาแพงๆ ก็จะเป็นแค่ค่าเงินตราราคาถูก
เพราะในส่วนของเวลาที่เราได้ไปใช้กับการทำงานพาร์ทไทม์มันก็เสียไปเรื่อยๆ แทนที่จะได้นำเวลาตรงนั้นมาฝึกฝนบทเรียน
เช่น นิชคุณ อยากเป็นเชปฝีมือเด็ด แต่นิชคุณดันไปทำงานพาร์ทไทม์ในเซเว่น ก็ต้องเสียเวลาทำงานในเซเว่น
บทเรียนก็ไม่ได้ฝึก ประสบการณ์ก็ไม่ได้พัฒนา สิ่งที่ได้ก็คือเงินก้อนเล็กๆเป็นค่าตอบแทน

การเลือกงาน งานที่เข้ามาแล้วเงินต่ำๆแล้วผมไม่รับ ไม่ใช่ว่าหยิ่งยโสโอหัง
แต่เป็นการทดค่าบาดเจ็บ ค่าเสียเวลา ดูซิว่ามันคุ้มกันไหม? ถ้าคุ้ม ไหว ไม่เหนื่อยเกินไปเราก็เอา

เพราะฉะนั้น วันนี้ขอสรุปว่า โอกาสของแต่ละคนมีไม่เท่ากัน
ถ้าหากพ่อแม่เป็นคนรวยโดยพื้นฐาน ก็จะสามารถส่งเสริมให้ลูกได้ศึกษาและไปถึงเป้าหมายได้ง่ายกว่าพ่อแม่ที่ไม่รวย
อุปกรณ์พร้อม ฐานะพร้อม เวลาพร้อม ทุกอย่างก็ดำเนินไปแบบง่ายๆ

แต่ถ้าไม่ได้เป็นคนรวยโดยพื้นฐาน ก็สามารถประสบความสำเร็จได้เช่นกัน แต่มันยากเพราะว่าไม่มีปัจจัยในการส่งเสริมให้ไปถึงแบบง่ายๆ
และผมเชื่อครับว่า คนที่ไม่ได้รวยโดยพื้นฐานเมื่อประสบความสำเร็จ ความภาคภูมิใจจะต้องสูงกว่าคนที่มีทุกอย่างพร้อม
เพราะจะต้องถีบตัวเอง ดันตัวเองอยู่ตลอดเวลา

เหมือนหนึ่งนักกีฬาพิการ เวลาได้เหรียญทองหรือชนะเลิศ
ผมคิดว่าความภาคภูมิใจมันมีมากกว่าคนไม่พิการแน่นอนครับ
เพราะต้องฝึกอย่างหนัก ซ้อมอย่างโหด ซ้อมยิ่งกว่าคนที่มีมือดี เท้าดีอีกครับ

วันนี้เป็นอีกวันที่ได้ไปทำงานร่วมกับพี่นุ่น
งานไม่หนัก สนุกสนาน เฮฮาไป?ไม่ซีเรียส ตรงข้าม สนิทคุ้นเคยกับเพื่อนๆมากขึ้นครับ

parttime กับ แจบูม

สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกๆคนที่อวยพรวันเกิดนะครับ บุคคลทีอวยพรมาแล้ว มารับอั่งเปากับผมครับ ๕๕

  1. แม่
  2. ป๊า
  3. เม
  4. ยุ้ย
  5. บิ๊ก
  6. พี่เสริฐ
  7. โน๊ต
  8. ไผ่
  9. พี่ถั่ว
  10. พี่ซี
  11. น้องชู
  12. น้องปลื้ม
  13. น้องวุด
  14. แป้ง
  15. แจบูม
  16. ไอซ์
  17. นุ่น
  18. น้องนก
  19. อาจารย์ช้อนทอง
  20. พี่สา
  21. น้องป๊อป
  22. น้องท๊อป
  23. น้องปลื้ม
  24. พี่ปุ๋ย
  25. กุ๊กๆ
  26. ปาล์ม
  27. น้องจอม
  28. น้องโอ๊ต
  29. น้องเบียร์
  30. ฟ้า
  31. พี่เอ้ย
  32. พี่ดอกธูป
  33. พี่แมงวัน
  34. น้องมด สรนัย
  35. พี่เท็น
  36. พี่ท๊อป
  37. น้องอีกคนนึง ชื่อไรไม่รู้ เขาเจอแต่เรา แต่เราไม่เคยเจอเขา

เท่านี้ก็โอเคละ มาจากทุกช่องทางเลย ทั้งเฟซบุค เมจเสจ โทรมา ขอบคุณมากๆครับ
คืนนี้นอนฝันดีครับ ;) )