กะจะเริ่มเขียนครั้งแรกในวันที่ 19 มีนาคม ให้ตรงกับวันเกิดของตัวเอง
แต่อดใจไม่ไหว เพราะคุณแม่สุดที่รักดันเซอร์ไพร์ซวันเกิดให้ก่อนกำหนด
ไม่รู้ว่าแม่เดาว่าพรุ่งนี้ลูกไปขายของ หรือเดาว่าลูกจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ๕๕

“มันอยู่นี่แล้ว สิ่งที่อยากได้อยู่ตรงนี้แล้ว”
สิ่งที่อยากได้ ไม่ใช่ประชาธิปไตย เพราะไม่รู้จะเอามาทำอะไร
และก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าที่อยากได้มันคืออะไร (งงๆ)
แต่สิ่งที่ผมอยากได้ ผมรู้สึกว่ามันอยู่ตรงนี้ มันอยู่รอบๆตัวผมทุกวันนี้

คือแม่ คือพ่อ คือน้อง คือครอบครัว คือโน๊ตบุค หรือคือกล้องถ่ายรูป
แต่นั่นแหละ มีมันอยู่แล้ว ถึงอยากได้อะไรอย่างอื่น ในขณะนี้ก็สุขใจกับสิ่งที่มีและเป็นอยู่

รักแม่ รักพ่อ และเจ้าตัวแสบมากครับ