ขอขอบคุณผู้เปิดโอกาสในครั้งนี้ ฮิม วุฒิกร เอี่ยมกำชัย ที่ชวนให้ไปบวช
และเหมือนล็อกบุญที่ตรงกันด้วย คือมีความรู้สึกอยากเลิกคิดเรื่องอะไรบางอย่าง
ทำให้ได้ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมการบรรชาครั้งนี้ให้เต็ม 100,000 คน

แม้ผมจะเคยบวชมาแล้วครั้งนึง แต่ไม่ได้ทำให้การบวชครั้งนี้เป็นน้ำที่เต็มแก้ว
ผมยังคงอยู่ในกรอบและกฏที่ทางโครงการกำหนดเอาไว้

การบวชครั้งนี้ ทำให้คิดถึงเรื่องตัด ได้

ตัดที่ 1 คือตัดผมให้เกรียน ไม่ต้องห่วงผม ไม่ต้องหล่อ ไม่ต้องยึดติด
ตัดที่ 2 คือตัดใจจากความหิว เป็นแค่นาคยังไม่ได้บวช ก็ต้องรักษาศีล 8
ตัดที่ 3 คือตัดขาดจากครอบครัวและโลกภายนอก ไม่ได้ใช้เครื่องมือสื่อสาร (แต่ผมแอบใช้)
ตัดที่ 4 คือตัดใจให้ได้จากคนที่เรารัก คือสิ่งที่พัวพันในจิตใจมาก และเป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติธรรม
ตัดที่ 5 คือตัดใจจากเครื่องของหอมๆที่ใช้ อดเลย Edente อดใช้เลย ครีมปะทินผิวทุกชนิด
ตัดที่ 6 คือตัดขาดจากการฟังเพลง วิทยุ ทุกอย่างที่เป็นข้าศึกต่อพรหมจรรย์
ตัดที่ 7 คือตัดใจจากทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วนั่งสมาธิเข้ากลางตามเสียงหลวงพ่อ

ประสบการณ์จากภัตตาหาร
ภัตราหารที่โยมเอามาถวาย ข้าวเยอะมากกกก มีหมูหนึ่งชิ้นและถั่วฝักยาวอีกหย่อมนึง
ถ้าตอนนั้นเป็นคนธรรมดาข้างนอก จะจ่ายเงินแล้วเดินออกจากร้านนี้แบบดื้อๆเลยครับ
แต่ด้วยความเป็นเนื้อนาบุญ ทำให้ต้องพิจารณาอาหาร ว่าเรากินเพื่ออะไร และก็เลยต้องกินจนหมด
ถึงข้าวจะเยอะมาก ก็ต้องกินข้าวเปล่าให้หมด เพื่อความไม่เป็นหนี้ต่อญาติโยมที่เอามาถวายเรา -0-

เรื่องเล่าเยอะมาก แต่ง่วง – -,

บรรชาสามเณร 100,000 รูป