แม้จะมีเครื่องมือในการอัพเดทบล็อกง่ายๆ แต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้เพราะช่วงนี้ยังยุ่งกับงานที่สะสางไม่เคยจบ
วันนี้มีเรื่องจะสารภาพในนี้ ไม่รู้ว่าพี่เขาจะอ่านเจอหรือไม่นะครับ แต่อยากบอกพี่ว่า “ผมขอโทษ”
ที่แซวพี่ไป เพราะคิดว่าเรายังล้อเล่นกันได้อยู่ แต่ถ้าจริงจังขนาดนั้นก็ขอโทษ

ทุกเรื่องที่พี่เอาผมไปว่าให้คนอื่นฟัง เอาไปนินทา เอาเรื่องที่ไม่ควรพูดไปพูด
ผมคิดหลายครั้งที่จะคุยกับพี่เพื่อตัดสัมพันธ์ แต่ผมทำไม่ลงเพราะเนื่องจากผมเคารพในตัวพี่มาก

ผมช่วยงานพี่มาตลอด แต่ไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมา
หลายครั้งที่มีคนอื่นมาว่าพี่ ผมพยายามปกป้อง ผมพยายามทำหลายๆคนให้เขาจูนกับพี่ได้
แต่มันไม่เคยเป็นผลสำเร็จ สุดท้ายผมก็กลายเป็นฝ่ายที่หนักใจ เพราะผมเป็นคนกลาง

แต่มาวันนี้ แค่ข้อความนิดเดียวบนโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ค
ทำให้พี่ว่าผม ประจานผม ในสิ่งที่ผมไม่คิดว่าผมจะอาย และผมก็ไม่ลบข้อความเหล่านั้น
เป็นเพราะผมไม่กลัวความจริง ผมกล้าสู้กับความจริง

ทุกอย่างที่พี่เคยทำผมคิดมาก ทุกอย่างที่พี่ทำผมน้อยใจ ทุกอย่างที่พี่ทำผมผิดหวัง
มันหายไปหมดเลย หลังจากที่ผมรู้ว่าพี่ร้องไห้ ผมรู้สึกผิดมาก “ผมขอโทษครับ”

เจตนาผม ไม่เคยคิดจะว่าร้าย ใส่ร้าย หรือให้คนอื่นมองดูไม่ดี ผมแค่แซวเล่น

—-

อย่าทำให้คนคนนี้คิดไปไกล เห้อ…..

เวลาไม่เคยพอ

ตอนนี้ทำงานสนุกมาก เมื่อสิ่งที่เคยหวังไว้เมื่อ 2 รอบที่แล้ว
กลับกลายมาเป็นช่วงของเรา ฉันมีความสุขมากกกกกกก