ปีใหม่ทีไร ไม่เคยได้เอาเพลงอื่นมาลงไดอารีเลย หลายปีที่ใช้แต่เพลงนี้ และปีนี้ก็ยังคงใช้เพลงเดิม

ลาก่อนปี53 ต้อนรับปี 54
เรื่องราวมากมายที่เรียงร้อยต่อกันเหมือนแผ่นฟิล์มม้วนยาวๆของผม
มันมีทั้งเนื้อหาที่ดี เนื้อหาเลวๆ เนื้อหาดราม่า ทุกเนื้อหามันก็คือฟิล์มม้วนเดียวกัน
ก็คือชีวิตของเด็กหนุ่มคนนึง ซึ่งจริงๆแล้วฟิล์มม้วนนี้ไม่ได้มีผู้กำกับชื่อดัง
ไม่ได้มีคอสตูมฝีมือดี และไม่มีตากล้องมือทองที่ไหนมาถ่ายให้

แต่มันได้รับการบันทึกด้วยเครื่องบันทึกของผมเอง
ในวันนี้ฟิล์มม้วนนี้ของปีนี้มันใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว
ก่อนจบของฟิล์มม้วนนี้ผมได้ตั้งคำถามกับตัวเองว่า ผมจะจบฟิล์มม้วนนี้อย่างไรดี
จบด้วยการไปปาร์ตี้สังสรรค์ เฮฮา เมาม่วนปาจิงโกะ หรือ เข้าสู่ร่มผ้าสีขาวสะอาดสะอ้านปฏิบัติธรรมที่วัด

ณ ตอนนี้ อารมณ์ยังไม่เปลี่ยน ก็คือเราจะแพลนว่าไปวัดและพรุ่งนี้เช้าก็ตักบาตรพระ 1,000 องค์
เสริมสร้างเรื่องดีๆให้กับชีวิต เผื่อว่าปี 54 มันจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นแบบเซอร์ไพรซ์บ้าง

แล้วกลับมาเจอกันอีกทีนะฟิ้นบุคดอทคอม