เมื่อวานชะแว๊บไปดู แวมไพร์ ทไวไลท์ รอบสื่อมา พี่หญิง ทำหน้าที่เป็นพิธีกร สวยมาก ก่อนจะดูก็จำไม่ได้ว่าภาค 1 ภาค 2 เป็นมายังไง และมันจะต่อเรื่องยังไง ก็เลยโทรหาน้อง ก็พอจะเข้าใจและไปนั่งดูต่ออย่างไม่ต้องสงสัยว่า แวมไพร์ มีสองพวกคือ พวกที่ชอบนางเอก กับ ไม่ชอบนางเอก หมาป่า มีพวกเดียว คือไม่ชอบแวมไพร์ แต่เจค คือคนที่ชอบนางเอก เข้าใจแค่นี้ก็พอจะเข้าไปดูภาค 3 ได้แล้วครับว่ามันจะเป็นต่อไปอย่างไร ดูหนังเรื่องนี้ก็พอจะรู้ได้ว่า แม้จะมีแฟนแล้ว ก็ใช่ว่าเราจะรักคนอื่นไม่ได้ แต่เราต้องซื่อสัตย์กับแฟนเรา ซื่อสัตย์กับตัวเรา ที่สำคัญคือพูดคุยกันด้วยความจริง ไม่ปิดบังหรือโกหกกัน แวมไพร์ดูเป็น สัตว์ประหลาดชั้นสูง Hiso อยู่บ้านหรู การย่างก้าวดูดี มีชาติสกุลผู้ดีอังกฤษ หมาป่าดูเป็น สัตว์ประหลาดพื้นบ้าน ที่อาศัยบ้านๆ หากินบ้านๆ ทุกอย่างเรียบง่าย ภาค 1 และ 2 ที่เคยดู ไม่หยี ไม่เคยหัวเรา ไม่เคยปรบมือ แต่ภาค [...]
ตอนนี้เหมือนกับสยามพารากอน เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว จะทำงานก็ต้องที่พารากอน จะทำการบ้านก็ที่พารากอน จะนัดคุยงานก็ที่พารากอน ขอบคุณ True Coffee ที่เอื้อเฟื้อสถานที่ในการนั่งทั้งวันโดยการซื้อกาแฟเพียงแก้วเดียว =[]= จะไม่ไปพารากอนได้ไง มีบัตรบีทีเอส ใบเดียวก็ไปได้ ทำการบ้านก็ไม่ต้องไปถึง ม.รังสิต จะคุยงานก็ไม่ต้องไปถึง ลาดพร้าว มันเหมือนเป็นสถานที่กลางๆ บ้านใครจะไกล จะใกล้ไม่ต้องไปครับ นัดเจอกันครึ่งทางที่นี่เลย ถ้าเปรียบเป็นชีวิตแล้ว ก็เหมือนที่พระท่านบอกว่าชีวิตต้องอยู่บนทางสายกลาง ไม่หย่อน ไม่ตึง ต้องพอดีๆ จะดีเกินไป คนในสังคมก็หาว่าเสเสร้ง คนที่ทำดีมากๆจึงอยู่ไม่ค่อยจะได้ จะเลวเกินไป คนในสังคมก็ด่าว่าเลว คนที่ทำเลวมากๆจึงอยู่ในสังคมไม่ได้อีก คนในสังคมทุกวันนี้ ก็เลยมีทั้งดีและเลวปะปนกันเยอะแยะไปหมด ไม่ต้องหันไปด่าคนอื่นว่าเลว ไม่ต้องหันไปชมคนอื่นว่าดีหรอกครับ เพราะบางทีความดีของคนเลวเราอาจไม่เห็น หรือความชั่วของคนดียังไม่ปรากฏ ครับ นึกขึ้นได้นิดนึงว่ามะวานเซินโทรมาเลยชวนเซินไปวัด และนึกขึ้นได้อีกทีว่า เห้ยเราเคยปวารณาไว้ว่าจะเป็นกัลยาณมิตรชวนคนเข้าวัดให้ได้ภายในสิ้นปีนี้ 10 คน และนึกขึ้นได้อีกว่า เห้ยเรายังเติมองค์พระที่เราสร้างไว้ในมหาธรรมกายเจดีย์ยังไม่เสร็จเลย และนึกขึ้นได้อีกว่า อาทิตย์ที่กำลังจะถึงนี้คือวันอาทิตย์ต้นเดือน จะไปบูชาข้าวพระ เรื่องทำบุญจากอาทิตย์ก่อนนู้น : ทำบุญสะสมกององค์พระของตัวเองไปที่จะสลักชื่อประดิษฐานไว้ในมหาธรรมกายเจดย์ ที่ผ่านมา ผมทำใส่รหัสใครลงไปไม่รู้ เพราะคิดว่ารหัสตัวเอง [...]
เช้าวันนี้ตื่นแบบไม่สดใส เพราะนอนไม่เต็มอิ่มก็ต้องรีบออกไปทำงาน แปลงร่างเป็นพี่หมี! ได้เงินรวบมาเป็นจำนวน XXXX บาท พอที่จะซื้อหูฟังของ BOSE ได้แล้ว แต่เดินดูทุกร้าน ทุกยี่ห้อ ตั้งแต่พารากอนไปเอ็มโพเรียม ก็ไม่ได้ซื้อ เพราะหลังจากปรับ Boster Base ใน iPhone แล้ว มี Bose Around Ear ที่รับได้ดีอยู่ตัวเดียว Dr.Dre ก็ไม่เวริค ราคาตั้ง 6000 กว่าบาท สุดท้ายไม่ซื้อ เสียดายเงินที่หามาได้ >
สังเกตุตัวเอง ถ้าเมื่อใดไม่มีเงินใช้ เราก็จะใช้เงินอย่างประหยัดมาก.. แต่ถอนเมื่อใดมีเงินใช้ เงินก็จะถูกใช้อย่างฟุ่มเพือยจริงๆ วันนี้นั่งแท็กซี่ทั้งวัน ซื้อไอศครีมซเวนเซ่นแบบควอทกิน และใช้เงินเก็บเปลืองมากๆๆๆๆๆๆ รักษารากฟันเพิ่มแล้ว คุณหมอให้แอคเซสเซอรี่มาเพิ่ม เป็นน้ำยาบ้วนปาก C2 จะรักษาอาการเหงื่ออักเษบ ยับยั้งจุลินทรีย์และแบคทีเรีย ชอบเพลงนี้อยู่อ่ะ
ความฝันสนุกดี ในฝันมีแค่เรา แม้จะต้องทุกข์เพียงใด ขอแค่เรารักกัน ฉันก็พร้อมที่จะฝันไปกับเธอ
วันนี้เป็นครั้งที่สองในชีวิตที่เขียนบล็อกบนไอโฟน และเป็นครั้งที่สองในชีวิตที่ไปนั่งกินยำแซ่บ ด้วยความหวังว่ามันจะอร่อยสัด เหมือนกับที่เพื่อนผมได้พร่ามไว้ สั่งมาห้าอย่างไม่ได้มีอะไรที่อร่อยถูกปากเลย แพงก็แพงชิปเป๋ง ปวดท้องมากๆ ตอนนี้นั่งนอยอยู่ทรูช๊อป สยามพารากอน รอบๆผมคนหายหมดแล้ว เหลือแต่พนักงานที่ยังคงปฏิบัติหน้าที่อยู่ เมื่อวานสัญญากับน้องสาวไว้ว่าถ้าหากน้องกลับบ้านเร็วทุกวันจะซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ให่หนึ่งเครื่อง มารอลุ้นกันดีกว่า ว่าระยะเวลา 1 เดือนนางจะทำได้ไหม? อีกเรื่องที่สุดระทึกใจ วันนี้เจอพี่ฝ้าย พี่ฝ้ายจำผมได้ ปต่ผมเกือบจำพีาเขาไม่ได้ พอเข้าห้องเรียนมานั่งได้สักพักก็เจอกันอีกเว้ย วันนี้แม่สังเกตุเห็นเสียงผิดปรกติมั้ง แม่ถามว่าไม่สบายใจอะไรรึป่าว ผมดีใจลึกๆว่า แค่ปวดท้อง แม่ยังรู้เลยว่าเราไม่ปรกติ รักแม่มาก
This is the first time update a blog by iPhone. ตื่นมาพร้อมกับความสึมสลือ ท่ามกลางผ้าห่ม หมอน และเตียงนอนในเวลาเก้าโมงกว่าๆ อืดอาดยืดยาดอยู่ซักพักกว่าจะได้ทำงานต่อ เคลียร์งานไปบางส่วนแล้ว แต่ยังเหลืออีกกองโต หลายอย่าง หลายสิ่งที่อยากได้แต่ไม่มีเงิน นั่งสมาธิกลั่นเอา เผื่อจะได้ พรุ่งนี้จะไปวัดกับแม่ อยู่พารากอน พึ่งจะเคยกิน true coffee และพึ่งรู้ว่า 100 บาทน่าจะมีค่ามากกว่ากินกาแฟ ;(( ช่วงต่อบอลโลกแวะไปบูธ lap series ส่อง ขยาย วิเคราะห์ปัญหาของหนังหน้าตัวเอง รู้สึกเลยว่าทำไมผู้หญิงต้องบำรุง พี่เขาบอกว่า เราต้องดูแลเพื่อไม่ให้หน้าเราไปไวตามวัย พอกลับมาเปิดดู dmc เจอหลวงพ่อ อยากถามท่านจังว่าใช้บุญอะไรบำรุงผิว จะได้เน้นบุญนั้นเยอะๆบ้าง คืนนี้ตามหาวิธีอัพงานต่อล๊ะ รักแม่ รักพ่อ รักน้อง รักเพื่อนนนนและแฟน
วันเสาร์ที่ 11 มิถุนายน 2010 ก่อนหน้าเมื่อวานพี่เสริฐซื้อบีบี โบล์ด 9700 พร้อมพี่หนุ่ม พี่แจน และพี่เอ็ม รวม 4 เครื่อง เมื่อวานพาไผ่ไปซื้อบีบี โบล์ด 9700 วันนี้พาบิ๊กไปซื้อบีบี โบล์ด 9700 คนรอบตัวผม รุมกันใช้บีบี มีผมที่ยังคงใช้ iphone วันนี้แอบอัพเดท munfm logo ไปหน่อยนึง และบทความอีกมากมาย ทำให้รู้ว่ายังมีงานรอเราอีกมากมาย หลวงพ่อบอกว่า “งานมาเมื่อเวลากำหนด งานหมดเมื่อกำหนดเวลา” จริงอย่างที่ท่านบอกเลย เพราะตอนนี้งานผมเยอะ แต่พอไม่ได้กำหนดเวลา งานก็ไม่จบซักที คิวงานยาวเหยียด ทุ่มให้ mun เป็นที่ 1 เลยทีเดีย พรุ่งนี้ต้องกลับไปที่มาบุญครองอีกรอบ พี่บอลให้ช่วยทำดิสเพลยที่ร้านให้ จะออกแบบอย่างไร อย่างไหนดีหว่า ก่อนกลับบ้านแอบแวะไปนั่งดูบอลโลกที่พารากอน สนุกดี บรรยากาศคึก ไม่มีเหล้า เบียร์ให้เห็น มีแต่คนเชียร์บอล ฝรั่งเชียร์บอล เด็กก็เชียร์บอล ;0 [...]
วันพุธที่ 9 มิถุนายน 2010 เมื่อตอนเข้ามาเรียนที่ ม.รังสิตใหม่ๆ เคยตั้งคำถามว่า “พวกมึงจะรอกันทำไมหน้า ม. ทำไมไม่เข้าไปรอในห้องเรียน ทั้งๆที่เลยเวลาเรียนไปแล้ว?” แทนที่จะเข้าไปนั่งเรียน เมื่อเพื่อนมาช้าก็ให้ตามเข้ามาในห้องก็ได้ เพราะคนที่เสียผลประโยชน์ก็คือตัวเรา และยิ่งกว่านั้นก็คือพ่อกับแม่ที่ส่งเสียเราเป็นหมื่นบาทต่อเทอม จะรู้ไหมว่าส่งลูกมาเรียน แต่ลูกกลับได้เรียนไม่เต็มเม็ดเต็มหน่อย =[]= แต่วันนี้ ผมเข้าใจละว่าทำไม! วันนี้ยืนรอแป้งหน้า ม. จุดเดียวกับที่ยืนรอเพื่อนหลายๆคนเมื่อปีที่แล้ว เพื่อนหลายคน อาจจะรักกันเร็ว ใช้คำว่าเพื่อนเร็ว และให้ความหมายของคำว่าเพื่อนเร็วกว่าผม แต่สำหรับแป้งผมใช้เวลาทำความรู้จักเธอตั้ง 2 เทอมแน่ะ ในวันนี้จึงหายสงสัย ว่าทำไมเพื่อนถึงยืนรอกันและไม่เข้าเรียน เพราะเรา ความรู้สึกช้านั่นเอง ฮ่าฮ่า 12:12 .
วันอาทิตย์ที่ 6 มิถุนายน 2553 วันนี้ไปวัดมาครับ ขอแผ่ส่วนบุญให้ไปถึงทุกท่าน ทุกตน ตั้งแต่เช้าถวายไทยธรรม สวดมนต์ นั่งสมาธิ บูชาข้าวพระ และสนทนาธรรมกับพระอาจารย์ นั่งสมาธิวันนี้ ทั้งๆที่เตรียมตัวมาดี เมื่อคืนตั้งใจหลับไวไว เพื่อที่จะได้นั่งสมาธิไม่หลับ แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จครับ นั่งผงกๆตลอดเลยอ่ะ วันนี้ทำบุญที่วัดกับไผ่ไปทั้งหมดเป็นจำนวนเงิน 5000 กว่าบาท แต่เป็นเงินเราจำนวนร้อยกว่าบาท ซึ่งวันนี้พกเงินไปวัดจำนวน 200 บาท ทำให้เงินเหลือติดตัวเพียง 100 บาท และทันทีที่เห็นหนังสือ logbook บันทึกอุปปัฐฐากของพี่โค๊ก พร้อมยอมร่วมบุญอีก 100 บาทโดยทันที ดีใจที่ได้อ่าน วันนี้หวนนึกถึงความหลังครั้งยังเป็นเณรน้อยๆ ใสซื่อเมื่อตอนผมเป็นเด็กครับ อยากย้อนเวลากลับไปจังเลย เมื่อเห็นเพื่อนพระมหาที่เคยเป็นเณรด้วยกัน คำถามที่เกิดขึ้นในวันนี้คือ เราเกิดมาเพื่ออะไร? เป้าหมายเมื่อก่อนคือสร้างบารมี แต่พอผมเริ่มห่างๆวัดมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆครับ เยอะแยะไปหมด ชีวิตสมณะ มีเพียงอัฐะบริขาร แต่ชีวิตทางโลกเสื้อผ้าเยอะเต็มตู้ดูแล้วลายตา บางครั้งยังถึงกับบ่นว่า วันนี้จะใส่อะไรดี จะแต่งตัวยังไงให้ดูดี มันวุ่นวายจริงๆ แต่ให้เราเข้าไปอยู่ แค่คิดก็ไม่ไหวจะเคลียร์ ต้องตัดทุกสิ่ง ความกังวลมันเกิดขึ้นตั้งแต่ [...]
