วันนี้ไปไหว้หลวงพ่อเสือ เขาว่ากันว่าศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่ได้ลบหลู่แต่ก็ยังไม่ได้ปักใจเชื่อซักเท่าไร
ที่พี่เขาไหว้เสร็จ แล้วงานเข้า 3 งาน ก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกันยังไง
หลังจากนั้นแทนที่จะได้ไปวัดหลวงพ่อโต ก็ดันไปวัดเอสพลานาสรัชดา

มีอคติกับหนังเรื่อง “ตลกไว้ก่อน พ่อสอนไว้” อคติเรื่องไรช่างมัน เพราะปัญญาอ่อน
และด้วยกระแสของ GTH ปกติจะชอบ 50 ล้านแล้ว 80 ล้านแล้ว รอบนี้เงียบกริบ ยิ่งเป็นกระแสว่า หนังไม่น่าจะโอ

แต่พอมาริโอ้ได้ดู ได้เปลี่ยนความคิดจากหน้ามือเป็นหลังตีน
นี่แหละ หนังในแบบที่ใช่ มันคือแบบที่ผมชอบ ผูกปมต้นเรื่อง และคลายปมปลายเรื่องได้ดีมาก
ทุกรายละเอียด หนังเรื่องนี้ผมว่าดีมาก ชอบมาก แม้ไอ้ล้อต๊อกจะดูแก่เกินเด็ก

“เราจะมีวันรู้เลยว่าพ่อรักเราแค่ไหน จนกว่าเราจะได้เป็นพ่อคน”

หนังเรื่องนี้ เรียกทั้งน้ำตา เรียกทั้งเสียงหัวเราะ เรียกทั้งความประทับใจ
ไม่มีอะไรที่จะบันทึกมาก เพราะเรื่องความประทับใจมันอยู่ในหัวหมดแล้ว หลังจากดูเรื่องนี้จบ

หนังเรื่องนี้ ทำให้รู้คำตอบที่เคยตั้งคำถามเกี่ยวกับพ่อ
บางเรื่องมันถูกคลายออกมาบ้างแล้วครับ

พี่แมงวันโทรมา ผูกปมว่า “ส่งโพรไฟล์มาให้พี่ก่อน 6 โมงเย็น” ตายห่าละต้องรีบกลับบ้าน
และคืนนี้มีนัดอีกหนึ่งเรื่อง แคช ออฟ ไทท่าน โอวมาก๊อต
แถมพี่ซียังชวนไปลัลล๊าแถวเซ็นทรัลลาด งานนี้ ต้องจัดสรรชีวิตอย่างดีครับ
สุดท้ายได้แค่ดู ไทท่าน และกลับบ้าน มานั่งปั่นโพลไฟล์เพิ่มอีกนิดหน่อยครับ

คืนนี้คงจะต้องนอนไวไว เพราะบรูไน คือความหวังของเรา

ปล. บอกแม่ไปว่า “สิ่งที่ดีที่สุดในวันนี้ คือความสุขที่ได้อยู่กับแม่”