วันนี้ไปไหว้หลวงพ่อเสือ เขาว่ากันว่าศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่ได้ลบหลู่แต่ก็ยังไม่ได้ปักใจเชื่อซักเท่าไร ที่พี่เขาไหว้เสร็จ แล้วงานเข้า 3 งาน ก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกันยังไง หลังจากนั้นแทนที่จะได้ไปวัดหลวงพ่อโต ก็ดันไปวัดเอสพลานาสรัชดา มีอคติกับหนังเรื่อง “ตลกไว้ก่อน พ่อสอนไว้” อคติเรื่องไรช่างมัน เพราะปัญญาอ่อน และด้วยกระแสของ GTH ปกติจะชอบ 50 ล้านแล้ว 80 ล้านแล้ว รอบนี้เงียบกริบ ยิ่งเป็นกระแสว่า หนังไม่น่าจะโอ แต่พอมาริโอ้ได้ดู ได้เปลี่ยนความคิดจากหน้ามือเป็นหลังตีน นี่แหละ หนังในแบบที่ใช่ มันคือแบบที่ผมชอบ ผูกปมต้นเรื่อง และคลายปมปลายเรื่องได้ดีมาก ทุกรายละเอียด หนังเรื่องนี้ผมว่าดีมาก ชอบมาก แม้ไอ้ล้อต๊อกจะดูแก่เกินเด็ก “เราจะมีวันรู้เลยว่าพ่อรักเราแค่ไหน จนกว่าเราจะได้เป็นพ่อคน” หนังเรื่องนี้ เรียกทั้งน้ำตา เรียกทั้งเสียงหัวเราะ เรียกทั้งความประทับใจ ไม่มีอะไรที่จะบันทึกมาก เพราะเรื่องความประทับใจมันอยู่ในหัวหมดแล้ว หลังจากดูเรื่องนี้จบ หนังเรื่องนี้ ทำให้รู้คำตอบที่เคยตั้งคำถามเกี่ยวกับพ่อ บางเรื่องมันถูกคลายออกมาบ้างแล้วครับ พี่แมงวันโทรมา ผูกปมว่า “ส่งโพรไฟล์มาให้พี่ก่อน 6 โมงเย็น” ตายห่าละต้องรีบกลับบ้าน และคืนนี้มีนัดอีกหนึ่งเรื่อง [...]
วันนี้เริ่มเรียนเรื่องการอัดรูปแล้ว พยายามหลอกตัวเองว่า มันจะต้องสนุกกว่าการเรียน digital เพราะไม่มีเงินซื้อ D-SLR แต่มันก็สนุกครับ เพราะวันนี้ได้ความรู้มาพอสมควร ว่ากระดาษอัดภาพ มันก็โดนแสงไม่ได้เช่นเดียวกัน พอถึงคาบ MAT100 ความเป็นนักเรียนชั้น ม.6 หวนกลับคืนมา ในชั่วโมง เรานั่งเหม่อ นั่งคุย ท้ายชั่วโมง เรานั่งลอกแบบฝึกหัด เช็คชื่อแล้วออกจากห้อง บรรยากาศ ม.6 คลุฟลุ้งมาเลยครับ ผมเป็นคนนึงที่เกลียดวิชาคณิตศาสตร์ แต่ก็ยังต้องมานั่งเรียน พยายามตั้งคำถามเพื่อให้ตัวเองคิดได้ว่า ถ้าเกรดออกมาแล้วไม่ดี มันจะดึงให้เกรดในปี 1 นี้กูตกไปด้วยนะ ถ้าเรียนแบบไม่ตั้งใจเรียน พ่อก็เสียเงินฟรีซินะ ถ้าเรียนแบบไม่เข้าใจ ก็ยังคงโง่คณิตเหมือนเดิมซินะ ๙ล๙ ครับ ก็คนมันไม่ชอบคณิต เหมือนนายกอภิสิทธิ์กับทักษิณที่เข้ากันไม่ได้ คิดถึงอาจารย์ลักขณา ที่คอยเอาไม้เรียวฟาดเวลานั่งหลับ คิดถึงไอ้ต่อที่คอยปลุก คิดถึงไอ้เหน่อเวลาชวนคุย คิดถึงไอ้เอ็มที่คอยเอาคณิตให้ลอก และทุกครั้งที่เรียนคณิต ผมจะคอยมองนาฬิกาตลอดเวลาครับ ว่าเมื่อไรจะหมดชั่วโมงซักที สุดท้ายแล้ว วันนี้ในวิชาคณิต สิ่งที่ได้กลับมาคือ แก้สมการเหมือนผังต้นไม้ อะไรก็ไม่รู้ ๕๕ ปล. ขณะที่อาจารย์สอน [...]
เมื่อวันเสาร์รับปากพี่เอ๋ว่าจะชำระค่าสมัครค่าราชการอะไรซักอย่างให้ โดยที่ในใบเสร็จเขียนกำหนดมาว่า “ชำระก่อนวันที่ 28 มีนาคม ณ เค้าท์เตอร์ ธนาคารกรุงไทย เท่านั้น” ก็ปล่อยเรื่องนี้สบายใจเฉิบจนมาถึงวันที่ 28 มีนาคม จึงออกจากบ้านตอน 18:30 ไปเซ็นทรัลเวิล์ดเพื่อดู สิบล้อ พอนั่งรถไฟฟ้าจึงคิดขึ้นได้ว่าต้องจ่ายเงินค่าลงทะเบียนให้พี่เอ๋ ความซวยบังเกิด อยู่บนบีทีเอสก็ทุ่มกว่าๆแล้ว จึงตัดสินใจไปตายเอาดาบหน้า โทรหาน้องเมย์ให้รีบเข้าไปเอาแล้วแฟ็กซ์มาให้ เพราะคิดว่าธนาคารกรุงไทยที่เซ็นทรัลเวิล์ดปิด 20:00 ที่ไหนได้ไปถึง ธ.กรุงไทย ก็ปิดให้บริการไปแล้ว จึงต้องพึ่งธนาคารไทยพานิชย์ เพราะคิดว่าจะโอนเงินจากไทยพาณิชย์เข้ากรุงไทย จึงให้น้องเมย์แฟ็กซ์เอกสารมาที่ ธ.ไทยพาณิชย์ โทรหา call center กรุงไทย จึงรู้ว่ายังไงก็ต้องจ่ายที่หน้าเค้าท์เตอร์เท่านั้น โอนเงินหรือตู้เงินสดก็ช่วยไม่ได้ จึงขอเบอร์พนักงานที่สาขา มาบุญครอง ขณะนั้นเป็นเวลา 20:05 แล้ว โทรไปจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง พนักงานใจดี ให้เลขที่บัญชีเพื่อโอนเงินไปให้เขาและแฟ็กซ์เอกสารไปให้ จึงต้องกลับมาพึ่งพี่ ธ.ไทยพาณิชย์ เพื่อแฟ็กซ์ไป ธ.กรุงไทย เข้าจึงจัดการให้เราเรียบร้อย พนักงานท่านนั้นคือ นาง อินอร ขอบคุณมากๆครับ ถ้าไม่ได้พี่คนนี้ จาก [...]
ลมอะไรหนา พัดมาในวันนี้ ช่างพัดมาเย็นสบายเหลือเกิน อยากให้ลมกรุงเทพเป็นแบบนี้ตลอดไป ทำอะไรก็สบาย เตรียมงาน 60 Earth hour วันสุดท้าย เซ็ทอัพทุกอย่างให้เตรียมพร้อม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปได้ไกลหรือดีแค่ไหน คงต้องมาติดตามกันในวันจริง ส่งต้นฉบับงานไปแล้ว เมื่อตอนเช้า เหมือนยกภูเขาออกจากอก งานต่อไปที่ยังเหลือ ก็ยังคงต้องหาเวลาเคลียร์ให้จบสิ้นกันไป คืนนี้ ได้กำไรมาพันกว่าบาท เก็บไว้หรือใช้เลย ?
Dead is all around , Don’t have anyone can be immortality อีกเหตุการณ์ เป็นภาพขณะเจ้าหน้าที่กู้ภัย ลงไปนำร่างของ นายเกียรติคุณ กรรณาลงกรณ์ อายุ 18 ปี ขึ้นมาจากทะเล บริเวณชายหาดคลองวาฬ หมู่ 1 ตำบลคลองวาฬ อำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยผู้ตายได้เดินทางจากกรุงเทพ ไปฉลองปิดเทอมกับเพื่อนรวม 13 คน โดยเมื่อช่วงเช้า ทั้งหมดได้ลงไปเล่นน้ำ บริเวณหน้าที่พัก ก่อนที่ผู้ตายจะถูกคลื่นขนาดใหญ่ซัดหายไป และ พื่อนๆช่วยกันค้นหาแต่ไม่พบ จึงได้ขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ จนพบร่างจมน้ำอยู่ห่างจากชายหาดประมาณ 100 เมตร จึงนำร่างที่เสียชีวิตแล้วขึ้นมา ข้อมูลจาก http://www.ch7.com/news/news_thailand_detail.aspx?c=2&p=5&d=75666 ช่วงนี้มีเรื่องให้คิดต่อๆกันหลายแบบครับ พอพูดถึงเรื่องเก็บเงินเมื่อวาน วันนี้น้องที่รู้จักกันก็เสียชีวิต ทำให้รู้เลยว่า ชีวิตมันไม่แน่นอน แม้จะมีเงิน ร่ำรวย มีชื่อเสียงมากแค่ไหน มีละโลกไป ก็ไม่สามารถเอาอะไรได้เลย เราก็ควรเต็มที่กับวันนี้ให้มากที่สุดครับ ประชุมงาน [...]
วันนี้ตื่นแต่เช้า เพราะนัดนายแบบไว้สองคนที่เคยเข้าค่ายเมื่อครั้งเรายังเฟรชชี่ อยู่โรงเรียนปทุมคงคา เป็นนักเรียนชั้น ม.5 หน้าตาดี ขาว ตี๋ สูง หล่อ =[]=’ ทำให้ได้เห็นความเปลี่ยน และพัฒนาการของน้องทั้งสองคน จากเมื่อวานพึ่งจะเขียนเรื่องการทำงานพาร์ทไทม์ไป ทำให้วันนี้ได้ต่ออีกพาร์ท กับงานพาร์ทไทม์ ว่ามันให้ประสบการณ์หรือแค่เศษเงิน ว่าไปแล้วน้องสร ทำงานพาร์ทไทม์ ไม่ใช่ได้แค่เศษเงิน เขารู้จักเก็บหอมรอมริบ จากเงินที่ทำงานวันละ 500 บาท เก็บอย่างไรไม่รู้ มีเงินในบัญชีถึง 70,000 กว่าบาท คิดแล้วก็อิจฉาตามประสาคนตาร้อน อยากจะเก็บเงินได้แบบนั้นบ้าง ติดอยู่แค่เราเป็นคนคิดมาก ว่าเงินก้อนนั้นที่จะได้มามันมากหรือน้อย คุณยาย เคยสอนว่า น้ำหยดทีละติ๋ง ยังเต็มตุ่ม น้ำของผมไม่เคยเต็มตุ่มเลยครับ เพราะว่าผมเจาะรู้ไว้ใต้ตุ่ม ทุกครั้งที่ได้เงินมา ก็มีเรื่องให้ต้องจ่าย จ่ายแล้วจ่ายอีก จ่ายจนหมด ตอนนี้เงินเก็บที่เคยมีเป็นหมื่นก็เหลือเพียงไม่กี่ร้อย (- -”) ถึงเวลาแล้วที่จะต้องมาเริ่มเก็บเงินใหม่อีกครั้ง อีกนิด พึ่งจะได้รู้วันนี้เองว่า น้องเขามีแฝด 3 คน แต่ละคนหน้าโซนเดียวกันเลย ถ้าน้องสร มีเงินเก็บ 70,000 [...]
ตื่นเช้ามาก็ต้องเปิดคอม เช็คงาน 60 Earth hour รีบปริ้น รีบอาบน้ำ แล้วรีบเอาไปให้เซิน เพื่อที่จำนำเสนอต่อผู้ปกครองเครือข่าย ว่าจะมีการจัดการรณรงค์ในคืน ราตรีปทุมคงคา ต้องขอบคุณน้องๆที่ทำให้โปรเจ็คของพวกเราผ่านไปได้ เพราะว่าต้องอู้ไปทำงานหาเงินครับ วันนี้ทำให้ได้เข้าใจโลกมากขึ้น ว่าการทำงานพาร์ทไทม์มันทำให้เราได้ประสบการณ์ก็จริง แต่หากอยู่ไม่ถูกที่ ถูกทาง จากที่จะได้ประสบการณ์ราคาแพงๆ ก็จะเป็นแค่ค่าเงินตราราคาถูก เพราะในส่วนของเวลาที่เราได้ไปใช้กับการทำงานพาร์ทไทม์มันก็เสียไปเรื่อยๆ แทนที่จะได้นำเวลาตรงนั้นมาฝึกฝนบทเรียน เช่น นิชคุณ อยากเป็นเชปฝีมือเด็ด แต่นิชคุณดันไปทำงานพาร์ทไทม์ในเซเว่น ก็ต้องเสียเวลาทำงานในเซเว่น บทเรียนก็ไม่ได้ฝึก ประสบการณ์ก็ไม่ได้พัฒนา สิ่งที่ได้ก็คือเงินก้อนเล็กๆเป็นค่าตอบแทน การเลือกงาน งานที่เข้ามาแล้วเงินต่ำๆแล้วผมไม่รับ ไม่ใช่ว่าหยิ่งยโสโอหัง แต่เป็นการทดค่าบาดเจ็บ ค่าเสียเวลา ดูซิว่ามันคุ้มกันไหม? ถ้าคุ้ม ไหว ไม่เหนื่อยเกินไปเราก็เอา เพราะฉะนั้น วันนี้ขอสรุปว่า โอกาสของแต่ละคนมีไม่เท่ากัน ถ้าหากพ่อแม่เป็นคนรวยโดยพื้นฐาน ก็จะสามารถส่งเสริมให้ลูกได้ศึกษาและไปถึงเป้าหมายได้ง่ายกว่าพ่อแม่ที่ไม่รวย อุปกรณ์พร้อม ฐานะพร้อม เวลาพร้อม ทุกอย่างก็ดำเนินไปแบบง่ายๆ แต่ถ้าไม่ได้เป็นคนรวยโดยพื้นฐาน ก็สามารถประสบความสำเร็จได้เช่นกัน แต่มันยากเพราะว่าไม่มีปัจจัยในการส่งเสริมให้ไปถึงแบบง่ายๆ และผมเชื่อครับว่า คนที่ไม่ได้รวยโดยพื้นฐานเมื่อประสบความสำเร็จ ความภาคภูมิใจจะต้องสูงกว่าคนที่มีทุกอย่างพร้อม เพราะจะต้องถีบตัวเอง ดันตัวเองอยู่ตลอดเวลา [...]
กะจะเริ่มเขียนครั้งแรกในวันที่ 19 มีนาคม ให้ตรงกับวันเกิดของตัวเอง แต่อดใจไม่ไหว เพราะคุณแม่สุดที่รักดันเซอร์ไพร์ซวันเกิดให้ก่อนกำหนด ไม่รู้ว่าแม่เดาว่าพรุ่งนี้ลูกไปขายของ หรือเดาว่าลูกจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ๕๕ “มันอยู่นี่แล้ว สิ่งที่อยากได้อยู่ตรงนี้แล้ว” สิ่งที่อยากได้ ไม่ใช่ประชาธิปไตย เพราะไม่รู้จะเอามาทำอะไร และก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าที่อยากได้มันคืออะไร (งงๆ) แต่สิ่งที่ผมอยากได้ ผมรู้สึกว่ามันอยู่ตรงนี้ มันอยู่รอบๆตัวผมทุกวันนี้ คือแม่ คือพ่อ คือน้อง คือครอบครัว คือโน๊ตบุค หรือคือกล้องถ่ายรูป แต่นั่นแหละ มีมันอยู่แล้ว ถึงอยากได้อะไรอย่างอื่น ในขณะนี้ก็สุขใจกับสิ่งที่มีและเป็นอยู่ รักแม่ รักพ่อ และเจ้าตัวแสบมากครับ
ยินดีต้อนรับสู่เวิร์ดเพรส นี่เป็นเรื่องแรกของคุณ คุณสามารถแก้ไขหรือลบมันได้ แล้วเริ่มการสร้างบล็อกของคุณ ถ้ามีปัญหาเกี่ยวกับเวิร์ดเพรส คุณสามารถขอความช่วยเหลือได้ที่เว็บบอร์ดเวิร์ดเพรส หรือคู่มือเวิร์ดเพรส
